Home


home  >  verhaal   >  Vrouger

Vrouger [beschrijvingherinnering ]

Vrouger [Jaren vijftig]

As joe aan vrouger denken, den wordt de geest aal roemer mor joe begunnen aal meer te krimpen. Ik denk aan de tied in Dreibörg, woar ik geboren bin op de Schanskerdiek, n'simpele woonderij, woar ik soamen opgruide met voader en mouder. Veul wait ik nait meer van de eerste tied, moar wel dat ik as lutje kind van drei joar noar Neibeerte luip, want doar was 'n kleuterschoule en dei was der nait op Dreibörg, dus drei of vair kilometer sjaauwen mit dei kleine baintjes noar d'olle pastorie.

Dat gait in de neimootse tied hail aans, kinder nog gain hoanetree van schoule of rad d'auto in, den hebb'n vrouwlu ook nog wat te kwedeln bie t'schoulplain. Ik mog hail groag noar schoule goan, n'haile laive juf, onderweg zingen, speulen mit jongs en wichter en ook denk ik nog wel aan Diedel, mit zien stelmoakerij en zoagerij, mit haile dikke boomstammen veur de deure. Doar kon je hail schier opklimmen, moar dat mog nait altied, dus mozzen we weg van d' holtstek. Hai haar ook 'n waarkploatze in zien holtbedrief en doar werden liekkisten moakt, veur'n oetvoartbedrief. Mit mien kammeroadje Gerritje speulden wie doar ook wel verstoppertje.Toun ik hom moal vonden haar, haar hai zok in n' kist verstopt 'k heb d'r toun de deksel opgooid...waarklu hebben hom d'r loater oethold, hai sluig mit zien klompen tegen de deksel.

_
Auteur: H. Korte
_