De tweede soepkip kwam in zijn knuisten terecht en zo ook de volgende twaalf. De elfde en de twaalfde zaten verstopt bij het reservewiel in het ‘houkje’, doch de speurder vond ook deze soepkippen.
Het was in het begin van de jaren 80, dat ik als declarant werkte aan de grensovergang in Nieuweschans. Op een zekere dag werd er een auto ‘uitgepikt’ voor algehele controle. Ik stond erbij en ik keek ernaar. In de auto zat een doorsnee gezin; vader, moeder en vijf kids op de achterbank van een oude Kadet Combi.
"Heeft u iets aan te geven?", vroeg de douanebeambte. "Nee" zei de man, "wie binnen op boodschap west bie Combi". "Wilt u de achterklep even opendoen voor controle?" Morrend en scheldend ging de man naar de achterklep. De kinderen keken verward en benauwd naar de strenge douaneman. De vrouw zweeg als het graf (hadden ze dan toch iets verkeerds gedaan?).
De man deed de achterklep open en je zag aan zijn gezicht dat hij de hele dag mee moest om boodschappen te doen, in plaats van lekker te vissen met een biertje en een zwaar sjekkie erbij. De douaneman doorzocht de boodschappen: boter, eieren, kaas, fles jenever, broodjes en gebak. Alles voor een ‘billige Preis’ natuurlijk.
Toen vond de man, gekleed in het groen, waar hij kennelijk op uit was. Als een vorst pakte hij de ingevroren soepkip. "Deze mag u niet invoeren", zei de man in het groen, die steeds meer als Sherlock Holmes aan het speuren was. En jawel, het was al weer raak. De tweede soepkip kwam in zijn knuisten terecht en zo ook de volgende twaalf. De elfde en de twaalfde zaten verstopt bij het reservewiel in het ‘houkje’, doch de speurder vond ook deze soepkippen.
"De soepkippen worden in beslag genomen, want u mag geen vlees meenemen". De man werd witheet en snauwde de douaneman toe: "As doe denkst das doe dei kippen in beslag nemen kinst, din hest 't dik mis. Doe zelst ze zulf wel opvreten willen, moar doar krigst doe de kans nait tou". De man pakte een voor een de kippen uit de kofferbak en smeet ze al vloekend en tierend door de lucht in de diepe sloot, die naast de douanepost lag. En als ze niet opgegeten zijn, dan liggen ze daar nu nog.