Op een mooie voorjaarsavond in 1915 betrad Louwe Huizenga het Noordersportterrein in Groningen. De noordelijke atletiektop was er in training en de 21-jarige slagersknecht, afkomstig uit Wehe, vroeg of hij een keertje mee mocht lopen. Tot ieders verbazing won hij de trainingswedstrijd met groot gemak, in zijn slagerskloffie en op gewone schoenen. Een legende was geboren. Drie jaar lang won Louwe Huizenga bijna alle atletiekwedstrijden waar hij aan meedeed, zowel in Groningen als in de rest van Nederland. Hij groeide tijdens de Eerste Wereldoorlog in Groningen uit tot de eerste echte volksheld van Groningen. Op wedstrijden waar Huizenga aan meedeed kwamen duizenden mensen af. ‘Is “Huizenga loopt” hét machtwoord om de menschen naar het sportterrein te trekken,’ vroeg een verslaggever van de Provinciale Groninger Courant zich af in 1916. ‘We weten het niet, maar wel, dat hij zondag weer de held van den middag was. Als hij in de baan verschijnt, dan jubelt heel de massa, bij elke passage voorbij de tribune dondert het applaus over de “reuzenprestatie” van den hardlooper.’
Zijn populariteit had Huizenga mede te danken aan zijn eigenzinnige gedrag. Hij was een echte entertainer en maakte vaak een show van zijn wedstrijden. Zo marcheerde hij een keer bij een race over 5 Mijl op het Schuttersveld in Rotterdam hele stukken op de maat van de muziek over de baan, tot groot vermaak van het dolenthousiaste publiek. Dan weer hield hij even in om zijn tegenstanders op te wachten om ze vervolgens met een fenomenale tussensprint te kijk te zetten. Desondanks won Huizenga de wedstrijd met meer dan een volle ronde voorsprong op de rest.
‘Haardloper Huzengoa’ was een bezienswaardigheid. Hij bracht ten tijde van de Eerste Wereldoorlog als slagersknecht in de stad Groningen hardlopend vlees rond waarbij hij zelfs bestellingen in Haren en Bedum afleverde. Zijn populariteit was zo groot dat hij tijdens de marathon van 22 oktober 1916 (waarbij hij de enige deelnemer was!) vastliep in de menigte en om zich heen slaand en stompend zich een weg naar de finish op de Grote Markt moest banen. Huizenga verbeterde tijdens zijn korte carrière wereldrecords op de marathon en de 1500 meter, maar nam het ook succesvol op tegen renpaarden, wielrenners en de stoomtrein. Door zijn eigenzinnige karakter kwam hij echter al snel in conflict met de atletiekbond. Na een schorsing en verschillende ruzies met atletiekofficials en medeatleten keerde hij de sport eind 1918 verbitterd de rug toe, al maakte hij nog wel twee keer - in 1923 en 1951 (!) - een rentree. Hij stierf op 80-jarige leeftijd eenzaam, verwaarloosd en vergeten in het Drentse Ruinerwold.