n Aanval? Van kellighaid vloog lutje vent recht ien t en. Wat was dat? Wat n vremd en springerige schiensel op zien gezicht, over zien dekens en tegen muur boven zien ledikantje! Heur…! Doar was stem van zien pabbe! Dou e hom gewoar wer achter t licht van zaklanteern, zakte zien schrik en wer e neisgierug. Mos e al wakker worden? Nou al te ber oet? Zien pabbe tilde hom op en nam hom mit ien koamer. Doar wer e waarm aankled: drei truikes over mekoar en ook nog twei broeken. t Was kold boeten, zee zien Pa, en vannaacht zol e naait ien zien berke sloapen moar aargens aans en nog wel boeten dörp. Hai zee ook nog wat over vailiger en nait vertrouwd om ien hoes te blieven. En dat der bie Haalfweg zoveul NSB-ers onderdak zöcht haren, moar doar snapte vent nait veul van. t Was oorlogstied dat wis e wel, moar as ie pas zes joar bennen den ontgaait joe der veul en begriep ie de zörgen van grode mensen naait altied. Moar dat der hail wat bezunders zol gebeuren, dat haar e wel goud deur.
Zien Moeke laip mit n griesglimmend tromke noar kienderwoagen van zien leutje zuske. Onder aal dei dekentjes en loakengoud en onder t blaauwe matraske zat n loekje en doaronder vleide Moeke mit nog wat andere spullen dat mooie tromke. Zuske kwam der boven op, dou nog twei stoeten en apmoal bakjes mit eterij. En doaroverhen n dekenje. t Geldkistje vienden ze doar nooit, zee zien pabbe. Dou ze boeten kwamen was t nog naait slim duuster. Hai zag nog meer volk op pad. Summigen mit pakgoud op n koar en anderen net as zai mit kienderwoagen. Mor Ol Knol en vrouw haren toch gain pôtje meer? Der waren veul luu op stroat, moar toch waas t slim stil ien t dörpke. Pabbe haar hom ook stief zegt, dat e naait roupen of zingen mog. Den werren dei mensen wakker moakt en das gevoarluk, haar e zegt. Welke mensen? t Eerste stuk ging achter hoezen langs over t padje bie wierakkers. Woar n open stuk tussen hoezen waas, doar mossen ze eerst stoppen en den met n run achter t volgende hoes. Zien Pa ston mit Hennie Musch op oetkiek of der gain gevoar draigde. Lutje vent vond t apmaol slim spannend. Boeten dörp zetten ze der stevig de pas ien. t Werd aal duusterder en dou ze op n woagenpad kwamen mossen ze wat kaalmer aandoun. Vent struukelde n poar keer en trapte sums ien n plas woader.
Ien t pikkeduuster kwamen ze bie n boerderij. Wie bennen bie kapschuur, zee Pabbe. De vrouwluu en kiender kregen n plekje ien hooigoul. Op grond waren wat klaiden over stro en hooi vleit en doar mozzen ze op sloapen. Vent viel votdoaluk ien sloap, hai waas slim muid van de laange nachtelukke tocht. Mor de hailzoame rust duurde naait lang. Lutje vent woulde op zien hooibèr van ain kaant noar aander. Aalgedurig streek e mit hannen over kop en wiste hai hooisprieten van zien wankjes. Eem loater begon zich te hekeln. t Hoar ston hom aale kanten op en hai kreeg spiertrekkens ien t gezicht. Sloap lait hom ien steek en mit zat e recht ien t en. Rondom routzwaarte duusternis. Zachjes begon te schrouwen en om zien moeke te roupen. Pabbe tilde hom op en nam hom aal kalmerend mit noar boeten. De frisse nachtwiend brocht hom tot bedoaren, de jeuktekriebels bleven weg. Hai mog van zien Pa ien kapschuur op t haim achter schuurdeuren komen en op braaide stropakken noar boven klimmen. Doar lag Hennie Musch, hai keek mit zien kieker noar de voage contoeren van de hoezen ien heur dörpke. t Is rustig Hinnerk, zee hai, ‘k geloof dat overval oet blift! Bie allereerste mörgenlicht trok de colonne ‘vluchters’ weer terug noar dörp, dat der nog net zo bie laag as de dag doarveur. t Was gelukkig loos alarm west. Nog joaren laang wer der noaproat over dizze nacht en over t geluk dat de dei verwachte alleroakeligste aanval oetbleven was. Oetbleven? Gain aanval? Nait veur lutje vent, dei bewoarde aan dizze naacht haail andere gedachten. Joaren loater vuilde hai de aanval nog: de aanval van stiekelige hooiloezen!